قوله : يظنّ بها صدق المدّعى : ضمير در [ بها ] به اماره راجع است . قوله : ملطّخ بالدّم : يعنى آلوده به خون . قوله : عند قتيل فى دمه : يعنى نزد كشته‌اى كه در خون خود خفته ايستاه باشد . قوله : مهرق الدّم : كلمه [ مهرق ] به صيغه اسم مفعول يعنى ريخته شده . قوله : حيث لا يطرقها غيرهم : ضمير مؤنث در [ يطرقها ] به قريه راجع است و معناى [ لا يطرقها ] اين است كه تردّد و رفت و آمد در قريه نمىكنند . قوله : لا يطرقهما غير اهلهما : ضمائر تثنيه به قريتين راجع مىباشند . قوله : و قربهما اليه سواء : ضمير در [ قربهما ] به قريتين و در [ اليه ] به قتيل راجع است . قوله : و لو كان الى احديهما اقرب : ضمير در [ كان ] بمقتول و در [ احديهما ] به قريتين راجعست . قوله : اختصت باللوث : ضمير در [ اختصت ] باحدى القريتين راجع است . قوله : و لو طرّق القرية غير اهلها : ضمير در [ اهلها ] به قرية راجع است . قوله : مع ذلك ثبوت العداوة : مشار اليه [ ذلك ] قرب مقتول به قريه مىباشد .